Op zaterdag 22 februari 2025 hielden wij onze nieuwjaarsreceptie.
Schepen Isabelle Vereecke benadrukte in haar welkomstwoord het belang van 3 kernwaarden: Menselijkheid, Solidariteit en Samenwerking. Het lokale bestuur heeft hier een rol te spelen om bruggen te bouwen en zo vooruitgang te boeken en tot een sterker, rechtvaardiger en inclusievere gemeenschap te komen. Die kernwaarden bieden ook een kans om voor lokale gemeenschappen over de grenzen heen, het verschil te maken voor een betere wereld. Zij sprak ook haar trots uit over de manier waarop, het soort en diversiteit van activiteiten die de mondiale raad onderneemt.
Dan was het de beurt aan Ann Grymonprez om het project AMAN IMAN - 'water doet leven' - in Niger voor te stellen. Ann gaf ons een inzicht in de opdeling van Niger en de verschillende bevolkingsgroepen. Haar 4de pijler organisatie INDIGO waar ook Marian Beyls aan meewerkt, verwijst naar het kleur waarin de Touaregvrouwen en -mannen zich traditioneel hullen.
Het waterproject werd gerealiseerd in Takaya, een dorp 45 km ten noorden van Agadez. Daar is het 50 weken per jaar droog en dus is het voorzien van waterinfrastructuur heel belangrijk. Op zo'n 2 km verwijderd van het dorp loopt een rivierbedding waarnaast de kans om water te vinden groot is. Daar werd een waterput van 20 meter diep gegraven en met beton versterkt, een pomp geïnstalleerd en een PVC tracé aangelegd naar een centraal gelegen plek in het dorp waar een 3 meter hoog bassin werd opgetrokken zodat de vrouwen nu dichter bij huis water kunnen halen.
Het project werd volledig uitgevoerd door de lokale bevolking, met een lokale contactpersoon die ter plaatse coördineert onder aansturing van Ann. Dit moet Ann echter vanop afstand doen omdat afreizen er momenteel niet inzit. Het project werd gefinancieerd met onder andere de subsidie van de gemeente Kuurne.
Zo'n waterproject kost gemiddeld € 4.000. Voor deze relatief lage kostprijs krijgt een gans broussedorp toch veel comfort omdat het water nu in het dorp ter beschikking is.
Belangrijk om te vermelden is feit dat de waterprojecten enkel kunnen gerealiseerd worden als de vrouwen zich engageren, hun mannen aanmoedigen om het project te realiseren. Het zijn ook de vrouwen die instaan voor de netheid van het project en het aanleggen van een fininciële reserve. Bij elke familie wordt een kleine bijdrage opgehaald. Op die manier kunnen eventuele reparaties betaald worden.
Dan was het de beurt aan Philip Vertriest om het Autentico project in Nicaragua voor te stellen. Hij merkte meteen op veel raakpunten te zien met het project in Niger. Nicaragua zit ook in de invloedssfeer van China en Rusland. Er heerst veel armoede omdat de president als dictator rijkdom naar zich toe trekt. Hij houdt het land in zijn greep als een politiestaat. Philip kan bijvoorbeeld niet meer binnen in het land en dit omwille van onduidelijke en arbitraire redenen.
Het project is in El Tamarindo gelegen langs een rivier met een rijkdom aan vogels, natuur en biodiversiteit. Mensen wonen op de oevers van de rivier in plastiek tenten. Wanneer de rivier aanzwelt, overstroomt hun tent. El Tamarindo ligt in een vulkanisch gebied, maar aardbevingen zijn niet zozeer het probleem maar tropische stormen. In dit zoutwinningsgebied is de invloed van de klimaatverstoring duidelijk voelbaar want het droogteseizoen dat cruciaal is voor het drogen van het zout, is verstoord.
Autentico is een educatief project om leerlingen die halve dagen naar school gaan, sterker te maken om verdere studies aan te vatten. Moeders spelen, net als in Niger, een belangrijke rol.
Initieel kregen kinderen bijlessen door vrijwilligers in open lucht of in de officiële school, en dit op zaterdag en zondag. Er kwamen meer en meer kinderen en er werd ook met de moeders gewerkt om hen te helpen bij het opvoeden van kinderen.
De vzw kocht een stuk grond boven de waterval zodat daar geen risico van overstroming is. En dit werd stelselmatig ingericht. Een afdak voor een meubelfabriek, een schoolgebouw, fruitbomen werden aangeplant en moestuinbakken geïnstalleerd. In de meubelfabriek werden alle meubels voor het project gemaakt. Het doel was om geld te verdienen met het maken en restaureren van meubels en zo het project financieel te ondersteunen. Dit leek echter niet levensvatbaar.
Momenteel zijn er een 70 tal leerlingen die 2 maal per jaar een schoolpakket en uniformen ontvangen.
Het dak van het schoolgebouw waren ijzeren golfplaten die het hart te verduren hebben met het grote zoutgehalte in de lucht. DIe platen waren dus aan vervaning toe wat gebeurd is met onder andere de steun van de gemeente Kuurne.
Voorzitter Johan Vandenberghe, blikte even terug op 2024 en vooruit naar 2025.
Om tenslotte nog wat verder te babbelen bij een drankje en hapje.
Zie sfeerbeelden in het fotoalbum.
Zie ook de bijdragen in de pers: